Bugün biri size çıkıp 2020 Avusturya GP’sinde Ferrari’nin Mercedes’i mağlup etmesi etmesi için dört pit yapması gerekecek dese hiç kuşkusuz hadi lan oradan dersiniz. Fakat 04 Fransa'da Ferrari’nin Renault ve Alonso’yu geçmek için yapması gereken buydu.

Peki bu dahiyane fikrin verilmesinin sebepleri nelerdi? Nedenler göründüğünden çok daha karmaşıktı…

Ferrari 2004’te tarihin gördüğü en büyük dominasyonlardan birine imza atarken Schumacher Fransa’ya gelmeden önce koşulan 9 yarışın 8’ini kazanmıştı.

Fakat Magny Cours’ta Ferrari ve Schumi’yi özellikle iki büyük zorluk bekliyordu.

Magny Course takvimin en pürüzsüz asfaltına sahipti ve bu durum Ferrari için ilk sorundu. Çünkü Bridgestone lastikleri daha sert hamurlara sahipti ve dişli asfaltları seviyordu.

Pürüzsüz bir asfaltta Bridgestone lastiklerini ideal sıcaklığa ulaştırmak, yumuşak hamurlara sahip Michelin’e göre daha uzun sürüyordu.

Ferrari antrenmanlarda atılan uzun seri turlarda iyi olsa da bu durum Michelin kullanıcısı Renault’yu sıralamalarda favori haline getiriyordu.



İkinci zorluk ise, pistin karakteristiğinin ve asfaltının takvimdeki diğer pistlere nazaran lastik ısılarının çok daha fazla bozulmasına neden olmasıydı. Ve o dönemde pite daha geç gelen sürücü avantajlı çıkarken Magny Cours’ta bu durum biraz farklıydı.

O dönem normalde pite geç giren sürücü düşük yakıt yüküyle avantaj sağlardı fakat ikinci zorluk kısmında bahsettiğim nedenle Fransa'da pite erken giren bir sürücü ekstra yakıt yüküne rağmen pite girmeyen ve daha az yakıt yüküne sahip olan sürücüden daha hızlı turlar atabiliyordu.

Yani undercut ile(rakibinden önce pite gelerek) öne geçebilirdiniz fakat Ferrari’nin Bridgestoneları ısıtması bir hayli zor olacağından basit bir undercut planıyla yarışı kazanabilmesi çok zordu.

Saydığımız bu zorluklar Ferrari’yi çıkmaza sürüklüyordu. Muhtemelen sıralamalarda geride kalacaklar, stintlerin başında yavaş sonlarında ise hızlı olacaklardı - fakat Fransa’da ihtiyacınız olan şey bunların tam tersiydi. Pist üstü pozisyonu da ellerinde olmayacaktı.



Ferrari’nin o dönemki strateji şefi Luca Baldisseri, daha hafta sonu gelmeden tüm bu ihtimalleri ve Many Course’ta Ferrari’yi bekleyen zorlukları düşünmeye başlamıştı. Radikal bir karar vermesi gerekiyordu çünkü Schumacher pole pozisyonu elde edemeyip akabinde kalkış sistemiyle o döneme damga vuran ve fişek gibi start alan iki Renault’nun da gerisinde kalırsa, Renault pist üstü pozisyonu koruyarak yarışı kazanabilirlerdi.

F2004, R24’ten çok daha hızlı bir araçtı fakat o hafta sonu Renault daha hızlı lastiklere sahipti, en azından tek turda.

Sıralamalarda Ferrari’nin korktuğu başına geldi; Schumi, Alonso’dan 0.25 sn yavaş bir turla 2’nci oldu. Kırmızılar için günün tek iyi haberi sıralamalardaki müthiş hızıyla tanıdığımız Trulli’nin bu sefer sorunsuz bir turu bir araya getiremeyip 5. olmasıydı.

Pazar günü startta Renaultlar fişek gibiydi. Alonso liderliğini korurken Trulli bir anda 3. sıraya yükseldi. Fakat ilerleyen turlarda Alonso ve Schumi'yle farkın açılmasına mani olamadı. Trulli ile farkın açılmasıyla beraber Baldisseri de gizli planını artık devreye sokabilirdi.

Alonso ilk turlarda Michelin lastiklerinin avantajını iyi kullansa da turlar ilerledikçe Bridgestone daha avantajlı hale gelmeye başladı ve Schumi 8. turda en hızlı turu atarak Alonso ile farkı 1 saniyenin altına düşürdü. Ancak Magny Course’ta geçiş imkansıza yakındı.



Ferrari 70 turluk yarışın 11. turunda Schumi’yi pite çağırdı fakat pit süresinin kısalığı dikkatlerden kaçmıyordu.

Renault’dan Pat Symonds yarıştan sonra bu kısa pite olan şaşkınlığı şu açıklama ile dile getiriyordu, “Sadece orta bölümün gerisine düşmemek ve pist üstü pozisyonu korumak için böyle yaptıklarını düşünmüştüm. 3 tur sonra Fernando’yu pite çağırdığımızda buna karşılık verebilmek için ikinci bölümü planladığımızdan daha kısa tutmaya karar verdik.“

Böylelikle Ferrari’nin kumarı başlıyordu ve Renault ise çoktan kapana kısılan fare durumuna düşmüştü.

Schumacher 15. turda 2’nciliği tekrar eline geçirdiğinde Alonso’nun 3 sn gerisindeydi fark kısa sürede 4 sn’ye çıksa da Bridgestone ilerleyen turlarda hızlanmaya başladı.

25. turda Schumi farkı yine 1 sn altına düşürdü fakat pist üstünde geçiş yapamadı. Ross Brawn artık kararını vermişti.

“Baldisseri’nin gizli 4 pit stratejisini devreye sokmalıydık. Kaybedecek hiçbir şeyimiz yoktu; Renault ile aynı şeyi yapsaydık bizi mağlup edeceklerdi."

"Kazanmak için bu riski alırken 2’nciliği kaybetmek gibi bir durum söz konusu değildi çünkü arkadamızdakilerle yeterince farka sahiptik.”

Schumacher 2. pitini 29. turda yaptı ve şaka gibi bir pit süresiyle; sadece 9 turluk benzin alınacak bir süreyle.

Renault bundan 3 tur sonra, Ferrari’nin gizli planından habersiz bir şekilde Alo’ya bir kez daha kısa bir servis sundu. İspanyol sürücü piste 14 turluk yakıtla geri döndü.

Alo’nun ikinci piti planlanandan 5 tur önce gerçekleşti fakat Fransızları bunu yapmaya iten Ferrari'ydi.

Pist üzerinde fazladan geçirdikleri 3 tur ise Schumacher’in liderliği ele geçirmesine yetti de arttı.

Sonunda Schumacher önü açık turlayabilecek ve Ferrari’nin asıl performansını ortaya koyabilecekti.

Renault ise bu çok kısa ikinci pitin Schumi’yi yalnızca o bölümde önde tutacağını ve kırmızılar son bölümde daha taze lastiklere geçse bile Alonso’nun düşük yakıt yüküyle yeterli farkı açıp liderliği tekrar ele geçireceğini düşünüyordu.

Schumacher 42. turda 5.5 sn farkla liderken 3. pitini yaptı. Renault pit duvarının gözleri kırmızı garaja odaklandı, eh dile kolay Alman sürücü yarışı tamamlayabilmek için 28 turluk benzin alacak ve uzun bir pit olacaktı. Ama o da ne?



Schumacher bir kez daha kısa bir pit yapmıştı ve piste Alonso’nun 20s ardında geri döndü. Alonso 4 tur sonra pite geldi ve kaçınılmaz olarak bir kez daha Ferrari’nin ardına düştü.

Schumi’nin yapması gereken tek şey kalmıştı; 12 tur içerisinde farkı 25 sn ya da üzerine çıkarmak.

Söz konusu Schumi olunca sonucu tahmin etmeniz de zor olmuyor. Evet Schumi 58. turdaki son piti öncesinde kendine yetecek farkı açtı ve inanılmaz bir strateji ile zafere ulaştı.



Ferrari’ye pist üzerinde cevap vermek için planlanandan daha erken pitler yapan Renault, son bölümde gerekenden çok daha fazla benzin almak zorunda kalmış, üstüne 2. pitler sonunda pist üstü pozisyonu da Ferrari’ye verince mağlubiyet kaçınılmaz olmuştu.

Alonso yarıştan sonra, “Strateji nedeniyle değil, yeterince hızlı olmadığımız için kaybettik” demişti.

Evet doğru, fakat bu yarış Schumili Ferrari’yi yenebilmek için bazen yeterince hızlı olmanızın bile yetmediği örneklerden sadece biriydi.

Bu arada Magny Course yazmışım hep Magny Cours olacak ve 2. piti 29. turda yaptı ve sadece 9 turluk benzin kondu demişim. Orada mantık hatası yok olay Ferrari'nin ilk piti normalden erken yapmasından kaynaklanan bir yakıt marjının olması.

SametDemirelF1