2020 sezonunun şanssız isimlerinden Sebastian Vettel bu yıl ilk podyumuna Türkiye GP'sinde ulaştı.

Millî bir sporcu olan rahmetli dedemin güzel bir sözü vardı: “Sporun bana kazandırdığı en önemli şey yenilgiyi kolay kabul etmemektir. Sporcu, hayatta da kolay kolay pes etmez.”

Vettel, önemli bir şampiyon. Hatta sürüş stilleri farklı olmasına rağmen, uzunca bir süre Michael Schumacher’in varisi olarak görüldü. John Barnard, “The Perfect Car” adlı kitabında Schumacher’in virajları motor freniyle ve gazla aldığını anlatmıştı. Bu nedenle arabaların motor hacmi düştükçe Schumacher biraz daha zorlandı. Vettel’se virajları hassas fren ayağıyla alıyor. Bu nedenle o da arkası dengesiz arabalarla zorlanıyor.

Sürüş stilleri farklı olsa da Vettel’in, Schumacher’in varisi olarak görünmesinin nedeni son derece basit: Vettel, kariyer olarak Michael’in ayak izlerini takip etti. Önce bağımsız bir takımda şampiyon oldu. Sonrasında da çok kötü bir dönem geçiren Ferrari’ye gelerek takımı başarılı günlerine döndürmek için emek gösterdi.

Benzerlikleri sadece bu kadarla kalmıyor. Vettel de Schumacher gibi mühendislik ve disiplinle özdeşleşen Almanya'nın disiplinine sahip bir pilot. Schumacher, Ross Brawn tedrisatından geçerken Vettel, Adrian Newey’den teknik anlamda çok şey öğrenmişti.

Fakat Vettel için sonuç, Schumacher’inki kadar parlak olmadı. Vettel - Ferrari evliliği hem Vettel’in hem de takımın farklı zamanda yaptıkları hatalar nedeniyle boşanmayla sonuçlandı. Kimse boşanmak için evlenmez ama ayrılık bazen kaçınılmaz olabiliyor.



Vettel, özellikle süper hızlı, süper yakışıklı ve süper popüler takım arkadaşı takıma geldikten sonra üçüncü plana itildi. Çok eleştirilse de özellikle bu sezonki olumsuz performansında, Vettel’i daha az kusurlu taraf olarak gördüğümü belirtmem gerekir.

Çünkü hepimiz şunu kabullenmeliyiz: Charles Leclerc bugünün ve geleceğin yıldızı. Ferrari, takımı ve arabayı onun üzerine kuruyor. Tüm güncellemeler onun sürüş stiline uygun olarak geliştiriliyor. O nedenle Leclerc arabayla gün geçtikçe daha çok bütünleşirken Vettel uzaklaştı. Bir pilotun, kendi sürüş stiline uygun olmayan bir arabayla harikalar yaratmasını beklememeliyiz.

Ayrıca tüm mekanik arızaların ve pit sırasındaki hataların Vettel’i bulması da tesadüf değil. Tamam, belki Ferrari Vettel’i sabote etmiyor. Ama kendi başına bıraktıkları da bir gerçek. Leclerc’e gösterilen özen, ona gösterilmiyor.

Oysa bazı pilotların kendisini takımda iyi hissetmesi gerekir, hatta buna ihtiyacı vardır. Ross Brawn bunu Almanca “Wohlfühlfaktor” (iyi hissetme etkisi) olarak tanımlıyor. Schumacher, böyle bir insandı. Brawn, “Schumacher’e kendisini iyi hissettirdiğinizde, her şeyi başarırdı.” diyerek özetliyor. Schumacher takımda lider olduğunu hissetmek isterdi. Takımın, onun için çalıştığından emin olmak isterdi.

Belli ki Vettel ve Schumacher arasında diğer önemli benzerlik de “kendini iyi hissetme etkisi”. Takımda, kendisine karşı olumsuz havayı veya diğer pilota yönelik aşırı olumlu havayı sezinlediği 2019 yılından itibaren Vettel’in düşüşü hızlandı.

Vettel’in kötü performansının nedenlerini anlamama rağmen beni onunla ilgili bir konu rahatsız ediyordu. Onda, dedemin bana zamanında tembihlediği “sporcu isyanını” göremiyordum. Zaman zaman basında takımını eleştirerek isyan ettiğine hep birlikte şahit olduk. Ama benim beklentim pist üzerinde bir isyandı. Ondan pistte, “Siz benim ne olduğumu sanıyorsunuz?” demesini uzun süre bekledim.

En sonunda o kıvılcımı gördüm. Imola GP’sinde, takım arkadaşından tur başına ortalama 0,7 saniye daha hızlıydı. Ta ki talihsiz pit stop’a kadar. En hızlı turu da takım arkadaşından 0,4 saniye daha hızlıydı.

Acaba o performans tesadüf olabilir mi diye düşünürken İstanbul Park’ta gözlerimizin pasını iyice sildi. Harika bir start aldı. 58 turluk yarışın 30 turunda Leclerc, 26 turunda Vettel daha iyi dereceyi yaptı (iki turunda da sanal güvenlik aracı vardı). Yani genel anlamda Leclerc’den hızlı değildi ama çok yakındı. En hızlı turunda Leclerc’den 0,3 saniye daha hızlıydı. Takım arkadaşından daha az hata yaptı ve sezonun ilk podyumunu yakaladı.

Evet, artık bunu isyan olarak adlandırabiliriz. Vettel’in isyanı gelecek için taraftarlarına umut verdi. Gelecek yıla iyi bir arabayla, sevildiğini hissettiği bir ortamda çok şeyler başaracağına inanıyorum. Buna, önümüzdeki yıl Aston Martin olarak anılacak olan Racing Point’in teknik patronu da inanıyor. Otmar Szafnauer, “Ona sevgi göstereceğiz. Bu sayede o da kendisini yeniden gösterecek.” dedi. Bu cümleler, gelecek için umut verici.

Vettel’i podyumda görmeyi özlemiştik. Podyuma tekrar hoş geldin şampiyon.

Fırat Keskin