Ferrari’nin arka kanadı klasik “aç-kapat” mantığından biraz farklı çalışıyor. Üst flap sadece yukarı kalkmıyor; neredeyse 180 dereceye yakın bir dönüş hareketi yaparak profilini tamamen değiştiriyor. Bunun yarış içindeki olası faydalarını şöyle özetleyebilirim:

• Düzlükte maksimum hız

Kanat ters pozisyona geçtiğinde hava akışı daha temiz şekilde arka taraftan ayrılıyor. Böylece hava direnci ciddi biçimde azalıyor ve özellikle uzun düzlüklerde son hız artıyor.

• Virajda daha güçlü tutunma:

Frenleme ve viraj girişinde kanat tekrar yüksek basma kuvveti üreten konuma dönüyor. Bu da arka aks stabilitesini artırıyor. Özellikle yüksek hızlı virajlarda arka tarafın “kaymasını” azaltır.

• Daha net geçiş etkisi:

Profil tamamen değiştiği için iki mod arasındaki fark daha keskin olabilir. Yani düz mod ile viraj modu arasında daha büyük performans farkı yaratma potansiyeli var.

• Enerji verimliliği ve denge:

Daha düşük hava direnci, hibrit sistemin enerji tüketimini de olumlu etkileyebilir. Aynı zamanda pilot, frenleme anında daha kararlı bir arka aks hisseder.

Bu yapı, herkesin istediği çözüm olan “düzlükte en az direnç – virajda en yüksek tutunma” hedefini daha agresif bir şekilde ayırmaya çalışıyor. Eğer sistem hızlı ve sorunsuz çalışırsa özellikle geçiş mücadelelerinde ciddi avantaj sağlayabilir.