Lewis Hamilton’ın Ferrari’deki ilk sezonunda beklentilerin altında kalması, Formula 1’de büyük pilot değişikliklerinde yaşanan hayal kırıklıklarının ilki değil. Hamilton, Ferrari’ye geçişini tersine çevirmeye çalışırken, geçmişte takım değiştirdikten sonra ilk sezonunda zorlanan 12 üst düzey F1 pilotunun hikayeleri derlendi.

Hazırlayanlar: Josh Suttill, Finlay Ringer, Ben Anderson, Matt Beer ve Glenn Freeman

Kimi Raikkonen
Ferrari, 2014



Kimi Raikkonen, iki yıllık ralli macerası sonrası 2012’de Lotus ile Formula 1’e etkileyici bir dönüş yaptı. O sezon iki galibiyet, istikrarlı podyumlar ve genel klasmanda üçüncülük elde ederek, Ferrari’yi yeniden kendisine yöneltti. Fernando Alonso ile potansiyel bir süper takım kurması beklenirken, Raikkonen’in Ferrari’ye dönüşü hayal kırıklığıyla başladı. Ferrari, yeni hibrit döneme geçişte ciddi şekilde geri kalırken, Raikkonen de Alonso’nun oldukça gerisinde kaldı. Alonso 161 puan toplarken, Raikkonen sadece 55 puanda kaldı ve sıralama turlarında ortalama yarım saniye daha yavaştı. Sezon boyunca podyuma çıkamayan Raikkonen’in en iyi derecesi Spa’da dördüncülük oldu. Bu performans, onu Ferrari’de ikinci pilot konumuna itti ve 2015’te Sebastian Vettel’in gelişiyle takım liderliği tamamen el değiştirdi. Raikkonen, Vettel’e Alonso’ya olduğundan daha yakın performans gösterse de, Ferrari’deki bu döneminde eski formunun gölgesinde kaldı.

Daniel Ricciardo
McLaren, 2021



Daniel Ricciardo’nun Renault’ya sürpriz transferi, ilk yılında beklendiği gibi orta düzeyde geçti. Ancak 2020’de gösterdiği üstün performans, McLaren’in dikkatini çekti ve Ricciardo, yeniden yapılanan takıma katıldı. McLaren’in kendine özgü araç karakteristiği, Ricciardo’nun alışık olduğu sürüş tarzına uymadı ve adaptasyon süreci beklenenden uzun sürdü. İlk iki yarışta Lando Norris’i sıralama turlarında geride bıraksa da, sezonun geri kalanında Norris’in temposuna yaklaşmakta zorlandı. Monza’daki galibiyet öne çıkan tek başarı olurken, genel olarak Ricciardo’nun performansı beklentilerin altındaydı. Bu durum, 2022’de daha da kötüleşti ve McLaren, Ricciardo’nun sözleşmesinin bitimine bir yıl kala Oscar Piastri ile anlaştı.

Gerhard Berger
Ferrari, 1993



Ferrari’nin 1993’te kullandığı aktif süspansiyonlu aracı, sezon boyunca Gerhard Berger için büyük bir sorun kaynağıydı. Berger, McLaren’den Ferrari’ye geçerken, BBC F1 yorumcuları tarafından gridin en yüksek maaşlı pilotu olarak gösterildi. Ancak performansı bu statüyü haklı çıkarmadı. Süspansiyonun güvenilmezliği ve aracın genel zayıflığı, Berger’in sezon boyunca düşük performans göstermesine neden oldu. Takım arkadaşı Jean Alesi zaman zaman etkileyici performanslar sergilerken, Berger genellikle vasatı aşamadı. 1993, Berger’in Arrows’taki ilk tam sezonundan bu yana istatistiksel olarak en kötü yılı oldu.

Fernando Alonso
McLaren, 2015



Fernando Alonso’nun 2014’te Ferrari’den ayrılıp McLaren’a dönmesi, sonradan büyük bir pişmanlık konusu oldu. McLaren-Honda ortaklığı, beklentilerin çok altında kaldı ve Alonso, şampiyonluk mücadelesi veren bir takımdan, podyum göremeyen bir takıma geçmiş oldu. Honda güç ünitesinin yetersizliği ve McLaren’in zayıf şasi geliştirmesi, Alonso’nun kariyerinin birkaç yılını boşa harcamasına neden oldu. 2015’te takım arkadaşı Jenson Button, 16 puan toplarken Alonso sadece 11 puanda kaldı ve sezon boyunca takımın rekabetçi olamaması, Alonso’nun motivasyonunu ve performansını olumsuz etkiledi.

Michael Schumacher
Mercedes, 2010



Üç yıllık aranın ardından büyük beklentilerle Formula 1’e dönen Michael Schumacher, Mercedes ile 2010’da griddeki yerini aldı. 41 yaşındaki Schumacher, genç takım arkadaşı Nico Rosberg’in gerisinde kaldı ve 70 puan fark yedi. Bridgestone lastiklerine uyum sağlamakta zorlanan Schumacher, eski Ferrari günlerindeki formundan uzaktı. Barcelona’daki dördüncülük gibi anlık parlamalar yaşasa da, sezonun geneline bakıldığında performansı yetersizdi. Schumacher, Mercedes’te iki sezon daha yarıştı ve 2012’de Valencia’da podyuma döndü, Monaco’da ise aldığı pole pozisyonu ceza nedeniyle geçerli olmadı. Ancak 2010 sezonu, Schumacher’in ilk F1 dönemindeki seviyesinden uzak olduğunu gösterdi.

Nelson Piquet
Lotus, 1988



Nelson Piquet, 1988’de Lotus’a geçerken, hem kendi kariyerinde hem de Lotus’un tarihinde bir dönüm noktası yaşandı. Aerodinamik açıdan yetersiz kalan Lotus, Piquet’nin motivasyonunu ve performansını olumsuz etkiledi. Sezonun ilk iki yarışında alınan uzak podyumlar, yılın zirvesi oldu ve ardından takım orta sıralarda kayboldu. Piquet’nin, Ayrton Senna hakkında yaptığı iddialı açıklamalar ise sezonun sonunda gerçeklerle örtüşmedi. Senna, Honda motorlu McLaren ile şampiyonluğa ulaşırken, Piquet, takım arkadaşı Satoru Nakajima karşısında bile zaman zaman zorlandı. Lotus ve Piquet için 1988, 1989’daki daha da kötü sezonun habercisi oldu.

Nigel Mansell
McLaren, 1995



Williams tarafından 1995 için tercih edilmeyen Nigel Mansell, Mercedes motorlu McLaren ile anlaştı. Ancak araç, Mansell’in sürüş tarzına hiç uymadı ve kokpitin darlığı nedeniyle ilk iki yarışta yer alamadı. Imola’da iki tur geride onuncu olurken, Barselona’da aracı “sürülmez” bulduğu için yarıştan çekildi ve hem McLaren’den hem F1’den ayrıldı. Mansell’in Hakkinen ile Barselona’daki sıralama turlarında gösterdiği kısa süreli performans dışında, bu birliktelik tam bir hayal kırıklığı oldu.

Jenson Button
Benetton, 2001



Jenson Button, Williams’taki etkileyici ilk sezonunun ardından 2001’de Benetton’a geçti. Renault’nun yeniden yapılanma sürecindeki takımda, direksiyon desteği olmayan zorlu bir araca uyum sağlamakta zorlandı ve sezon boyunca sadece iki puan alabildi. Takım arkadaşı Giancarlo Fisichella, Button’ı hem sıralama turlarında hem yarışlarda geride bıraktı. Sezonun zorluğu, Button’ın kariyerinin ilerleyen yıllarını da etkileyebilirdi. Ancak yoğun bir kış dönemi ve araç geliştirme sürecine katılımı sayesinde, 2002’de daha iyi sonuçlar aldı ve ardından BAR Honda’ya geçerek 2009’da şampiyonluğa ulaştı.

Jacques Villeneuve
BAR, 1999



Sıfırdan kurulan ve büyük sigara sponsorluğu ile desteklenen BAR, Jacques Villeneuve etrafında şekillendirildi. Takımın ilk yarışında galibiyet alabileceği konuşulsa da, sezon sonunda BAR, Minardi’nin de gerisinde, puansız ve son sırada yer aldı. Aracın ciddi güvenilirlik sorunları, yaşlanan Supertec motoruna bağlandı. Villeneuve ve takım arkadaşı Ricardo Zonta’nın Spa’daki Eau Rouge’u tam gaz geçme denemeleri ise kötü sonuçlandı. Villeneuve, BAR’daki bu dönemin ardından eski formuna ulaşamadı ve takımın 2004’te yükselişe geçtiği dönemi göremeden ayrıldı.

Keke Rosberg
McLaren, 1986



Keke Rosberg’in McLaren’daki tek sezonu, Brezilya’daki ilk testte yaşadığı kaza ile kötü başladı. Takımın aracı Alain Prost üzerine geliştirilmişti ve Rosberg sezon boyunca uyum sorunu yaşadı. Prost, Williams’ların hız avantajına rağmen şampiyon olurken, Rosberg sadece bir podyum alabildi ve sezon ortasında emeklilik kararını açıkladı. Adelaide’de Prost’a yardımcı olmak için önde gitse de, lastik patlamasıyla yarış dışı kaldı.

Juan Pablo Montoya
McLaren, 2005



Juan Pablo Montoya, McLaren ile anlaştığı sezonun ardından 2005’te takıma katıldı. Ancak omuz sakatlığı nedeniyle üçüncü ve dördüncü yarışları kaçırdı. Dönüşünde takım arkadaşı Raikkonen üç yarış kazandı, Montoya ise podyum göremedi. Montreal’de ikinci giderken kırmızı ışıkta pitten çıkınca diskalifiye oldu, Monaco’da ise antrenman seansında neden olduğu kaza nedeniyle ceza aldı. Silverstone’da kazandı, Hockenheim’da ise 20. sıradan ikinci oldu. Monza ve Interlagos’ta da galibiyetler aldı, ancak aradaki puan kayıpları ve Raikkonen’in takım liderliğini sürdürmesiyle şampiyonluk mücadelesinin uzağında kaldı. 2006’da takımdan ayrılan Montoya’nın F1 kariyeri, patlayıcı ama istikrarsız bir şekilde sona erdi.

Heinz-Harald Frentzen
Williams, 1997



Williams, 1997’de şampiyon pilotu Damon Hill’in yerine Heinz-Harald Frentzen’i transfer etti. Takımın büyük beklentileri vardı; Frank Williams, Frentzen’i Schumacher’e alternatif olarak görüyordu. Sezonun dördüncü yarışında Imola’da elde edilen galibiyet, Frentzen’in uyum sağlayacağına dair umut verse de, sezonun geneli hayal kırıklığıydı. Takım arkadaşı Jacques Villeneuve, Frentzen’in iki katı puan topladı ve şampiyon oldu. Frank Williams, yıllar sonra Hill yerine Frentzen’i tercih etmenin “ciddi bir hata” olduğunu söyledi. Williams’ta bekleneni veremeyen Frentzen, 1999’da Jordan ile sürpriz bir şampiyonluk mücadelesi verdi.

trf1.net